Categoriearchief: Individuele problemen

Balans in werk en gezin.

Dit gaat niet goed zo!balans in werk en gezin

Er zijn van die dagen waarop je niet weet waar je de tijd vandaan moet halen. Je hebt het gevoel dat je wordt geleefd. Sommige ouders voelen dit continue, en dat is niet alleen slecht voor je gezondheid, maar uiteindelijk ook voor alles wat je lief is. Mensen die onder teveel druk staan, communiceren namelijk met steeds minder aandacht, waardoor ze echt contact met hun omgeving missen. Voor degene, die dit zo ervaart, heb ik dit stukje geschreven.

 

Waar ben “ik” gebleven?

Wanneer je als vader of moeder, naast een druk gezin, ook nog eens een baan hebt, kan het moeilijk zijn om balans te vinden tussen de verantwoordelijkheden die je voor je gezin hebt en voor je werk. Met een volle werkweek, de zorg voor kinderen, buitenschoolse activiteiten en huishoudelijke klusjes, is het daarnaast al helemaal een beproeving om ook nog tijd voor jezelf of je partner vrij te maken. Soms zal je wellicht wensen dat de tijd even stil staat zodat je alles af kan maken. De realiteit is echter, dat het leven gewoon door gaat. Met zoveel dagelijkse taken, is het niet vreemd dat je gestrest kan geraken, wat vervolgens weer een negatieve invloed heeft op je werk, de familie, je relatie en niet te vergeten, je gezondheid.

 

Op naar een nieuw evenwicht!

Zoals gezegd is het is onwaarschijnlijk dat je als werkende ouders minder taken op je bordje krijgt. Er stapt niet even een engeltje binnen die zegt “ga jij maar even wat voor jezelf doen, of ga er even lekker tussenuit met je partner”. Wanneer je teveel stress ervaart is het echter wel noodzakelijk dat er iets verandert! Anders omgaan met je kostbare tijd is daarom essentieel om evenwicht te krijgen in werk en privé. Er zijn een aantal manieren waarop je op een positieve manier hier invloed op kunt uitoefenen, maar hiervoor zul je wel bereid moeten zijn om een aantal veranderingen door te voeren. Dit is vaak niet iedereens hobby, dat veranderen, maar ja, roofbouw blijven plegen op jezelf, is ook geen optie.

 

Waar ben ik mee bezig?

Begin met het maken van een takenlijst waarbij je de prioriteit per taak aangeeft, zodat je ook effectief kunt omgaan met je tijd. Het heeft namelijk geen zin om een nieuwe tijdsindeling te gaan maken wanneer je geen rekening houdt met wat je belangrijk vindt en wat niet. Een dergelijke lijst maakt niet alleen voor jezelf duidelijk wat belangrijk is voor jou. Wanneer je deze ook deelt met je partner zal voor hem of haar, ook meer duidelijk zijn, wat je allemaal op je bordje hebt liggen en wat jij belangrijk vindt. Door dit inzicht, ben je beter in staat om elkaar te helpen. Daarnaast kan er ook meer begrip ontstaan. Wanneer je als partner immers van elkaar weet wat er allemaal speelt, kun je hier ook beter rekening mee houden.

 

Op een takenlijst kunnen dingen staat als: koken, buitenspelen met de kinderen, voorlezen, met mijn partner praten, de was, schoonmaken, rekeningen betalen en andere taken die moeten worden afgerond. Sommige taken kun je wellicht uitbesteden aan je partner of de kinderen. Ook kun je er voor kiezen om taken samen te doen, zodat ze worden afgerond terwijl je ook de tijd samen spendeert. Tijdens deze klusjes kun je bijvoorbeeld de werkdag van elkaar doornemen, plannen maken voor de komende week of kinderen helpen bij het huiswerk.

 

Is dat allemaal wel nodig?

Wanneer je teveel hooi op je vork hebt, is het belangrijk om de taken die de minste prioriteit hebben, kritisch te bekijken. Zijn deze taken wel echt essentieel en kunnen ze wellicht op een wat minder tijdrovende manier gebeuren? Zeker wanneer het gaat over zaken m.b.t. het gezin of huishouden kun je hier met je partner over sparren. Vindt hij of zij het allemaal wel nodig of leg je voor jezelf de lat zo hoog? Het zou zonde zijn, wanneer je onderuit gaat op kleine minder belangrijke dingen waar je achteraf van zegt “had ik dat maar gelaten”.

 

Met betrekking tot de taken die er overblijven is het prettig wanneer je in staat bent om deze af te handelen. Hetzelfde geldt voor repeterende zaken, dingen die steeds terug komen. Zijn dit namelijk taken, die je toch niet (helemaal) af krijgt, dan zorgt dit namelijk voor onrust. Bedenk in dat geval of er iemand is die je kan helpen, zoals je partner, een ouder kind, een familielid of een vriend. Wanneer je vaststelt dat een taak niet belangrijk is, stoot deze dan af, zodat je jezelf er niet constant mee confronteert. Door meer taken compleet af te werken, kan dit je helpen om je succesvoller te voelen aan het einde van de dag.

 

Focus je op waar je mee bezig bent!

Belangrijk is het om de verantwoordelijkheden m.b.t. werk en privé te scheiden. Je moet je focussen op je baan wanneer je op je werk bent, net zoals je je op je kinderen moet richten wanneer je thuis bent en dus niet met je werk bezig moet zijn. Doe je dit niet, dan gaat dit altijd ten kosten van de kwaliteit van waar je mee bezig bent. In dit geval kan het dus zijn dat je je werk afraffelt, of dat het je niet lukt om ook van de kinderen te genieten.

 

Help elkaar met de kinderen!

Vele onder ons hebben de neiging om gezinstaken alleen te doen waardoor er geen tijd meer is voor hen zelf of voor de relatie. Een nadeel hiervan is, is dat wanneer je onder stress staat en het gevoel hebt dat je vast zit, er ook geen hulp bij komt. Praat daarom ook eens met familie of vrienden over het oppassen op je kinderen. Heeft iemand ook kinderen, dan zou je kunnen afspreken, dat je om beurten op bepaalde tijdstippen op elkaars kinderen past. Hierdoor hebben jij en je partner de mogelijkheid om af en toe een keer samen weg te kunnen evenals de gene die voor je oppast. Dit principe kan goed werken met een ander echtpaar die net zoveel werken al jullie. Het werkt stimulerend wanneer je echte vrije tijd krijgt door elkaar te helpen. Bovendien is het vaak erg gezellig!

 

Een dagelijkse planning als basis

Maak een weekschema met hier de taken per dag. Dit helpt je om in de gaten te houden wat er moet gebeuren waardoor je eerder je doelen bereikt. En dit is belangrijk! Zonder schema wordt je eerder afgeleid door familie, vrienden, werk en andere situaties die zich voordoen in de loop van de dag. Probeer zoveel mogelijk jezelf aan het schema te houden. Het in kaart hebben van je week kan je ondersteunen in het bereiken van je doelen omdat je er meer op gefocust bent. Dingen die er tussendoor komen hebben hierdoor gewoonweg minder kans. Breng je daarnaast ook nog eens je partner op de hoogte van wat er moet gebeuren, dan geeft hem/haar dit ook de mogelijkheid, om in te springen waar nodig.

Effectiviteit bereik je wanneer ook de rest van het gezin op de hoogte is van hun eigen dagdagelijkse taken. Concreet betekent dit, dat er ook een soort weekplanning in huis aanwezig is op een zichtbare locatie, waarop de andere gezinsleden kunnen zien, wat er iedere dag voor hen in de planning staat. (sporten, gym, bijles, hobby's e.d.).

 

Moraal van het verhaal

Een gezinsleven combineren met een baan, kun je bijna zien als topsport. Je moet namelijk continue presteren. Belangrijk hierbij is, dat dit best kan, zolang je ook voor jezelf en je relatie zorgt. Concreet is dit dus tijd voor jezelf en je partner maken. Is deze tijd er niet, dan zal je dit moeten afdwingen. Anders verlies je juist de dingen die je lief hebt, waaronder jezelf. Belangrijk is het, om inzicht te krijgen in wat je allemaal moet doen. Ook je partner moet op de hoogte zijn van deze zaken. Hiervoor zal je dus vaak meer en beter moeten communiceren. Het runnen van een gezin, is eigenlijk ook gewoonweg een baan. Wanneer je professioneel in je werk staat, dan geef je ook aan, wanneer de werkdruk teveel is. Anders heb je kans op een burn-out en daar heeft niemand wat aan. Zie dit ook zo, wanneer je kijkt naar je gezin!

 

Wil jij weer wat meer jezelf voelen en heb je hier hulp bij nodig? Kijk dan even op de pagina's relatie-en-gezin, problemen m.b.t werk aanpakken of individuele-hulp.

Zie ook: Het papa en mama syndroom of Relatie, kinderen en stress

 

Thuiscoach voor kinderen – een pleidooi

thuiscoachGisteren kreeg ik te horen, dat de thuisbehandelaars (thuiscoaches) van de GGz waarschijnlijk allemaal gaan stoppen, omdat hun hulp niet specifiek/specialistisch genoeg zou zijn. Het “rendement” kan hierdoor kennelijk niet bewezen worden. Aangezien ik juist hele goede ervaringen heb met deze vorm van hulpverlening, en ik mij een goed behandeltraject (met goed rendement) zonder deze vorm van begeleiding,  niet kan voorstellen, leek het mij goed om toch eens in de pen te klimmen.

Eerst dan maar eens uitleggen wat thuisbehandeling is….

Wanneer een kind psychische problemen ondervindt kan dit een grote impact hebben op het hele gezin. Ook al is er hulp voor het kind, dan nog zal je er als ouders/opvoeders thuis ook op een goede manier met de specifieke problematiek om moeten gaan. Je kunt immers een kind wel “behandelen” d.m.v. specialistische hulp, maar wanneer hier vervolgens in een thuissituatie niet goed mee om wordt gegaan, schaadt je het hele behandeltraject. In veel gevallen kan je dan net zo goed niet behandelen durf ik wel te stellen.

De thuisbehandeling richt zich daarom juist niet alleen op het kind met de psychische problemen, maar juist ook op de andere gezinsleden. Dit is hele praktische hulp, waarbij een thuisbehandelaar, met een bepaalde frequentie (bijvoorbeeld iedere week een uurtje), bij je thuis komt te ondersteuning. Samen met ouders maar ook met andere aanwezige kinderen, wordt er gekeken waar je tegen aan loopt, hoe je hier mee het beste mee om kunt gaan of hoe je het eventueel anders kunt doen. Daarnaast kan er ook samen gekeken worden naar specifieke problemen zoals conflicten en situaties die vaak fout gaan.

Het mooie aan deze vorm van behandelen is ook, dat de dingen die erg goed gaan, juist extra worden benadrukt, en er wordt ook gekeken, hoe je meer van dit soort momenten kunt creëren. Dit werkt natuurlijk motiverend, doet iets met zelfvertrouwen en kun je dan ook “coaching” noemen i.p.v. “behandeling”.

Naast het praktisch omgaan met de thuissituatie heeft een dergelijk traject nog meer voordelen. De thuisbehandelaar heeft namelijk ook korte lijntjes naar andere hulpverlening. Mocht je dus in een behandeltraject tegen iets oplopen, waar extra hulp of inzicht bij nodig is, dan kan de deze hulpverlener, daar meestal goed op inspringen d.m.v. doorverwijzing of het geven van extra informatie.

Het rendement van een thuisbehandelingstraject zit hem voor mij in dat het de draagkracht van het hele gezin verhoogt en hiermee de kans wordt verkleind, dat het kind met de psychische problemen, weer (intensief) behandelt moet worden.  Is er geen draagkracht, dan zal het met dit kind waarschijnlijk niet goed gaan, waarna een herhaling van behandeling in het verschiet ligt. Hierdoor kan een negatieve spiraal ontstaan waardoor complete  gezinnen uiteindelijk ontwricht kunnen raken.

Grip op ongeluk

Een mens die zich ongelukkig voelt heeft vaak de neiging om externe factoren hier de schuld van te geven. Er zijn een diversiteit aan redenen te noemen waarom je jezelf ongelukkig zou kunnen voelen, zoals geldproblemen, slechte relaties, weinig om naar uit te kijken, een saaie baan of leven, gezondheidsproblemen enzovoort.

Wanneer de oorzaken van je ongeluk buiten jezelf liggen, dan zeg je indirect, dat je er dus eigenlijk niets aan kunt doen. Probeer je echter grip op de situatie te krijgen, door ook verantwoordelijkheid te nemen op de gebieden waar je wel wat aan kunt doen, dan kan dit een ommekeer zijn in hoe je je voelt!

Heb je meer grip op je leven, dan zou je wellicht wel die leuke relatie kunnen hebben, een betere gezondheid, een uitdagende baan, of wat dan ook. Deze “grip” bestaat in feite uit het inzicht, in hoe je moet denken en handelen waarbij je rekening houdt met het feit dat je je tijd maar 1 keer kan besteden. Hierbij is het van het grootste belang, dat je bewust met situaties omgaat, zodat je kunt anticiperen op wat er gebeurt.

Mensen hebben vaak last van belemmerende gedachtes zoals “ik kan het niet” of “ik ben hier niet goed genoeg voor”. Daardoor ondernemen ze niets meer en belemmerd de gedachte je dus, in het maken van een positieve verandering. Negatieve gedachtes (stress, tobben) leiden er vaak toe, dat dingen juist mislukken, waardoor je jezelf bevestigt in het niet kunnen veranderen.

Er bestaan veel boeken en websites over tobben, negatieve gedachtes en stress. Hierbij wordt de focus gelegd op het “probleem” en hoe je hier vanaf kunt komen. Een nadeel hiervan kan zijn, is dat je focust op iets negatiefs. Hierdoor zou het probleem ook juist groter kunnen worden.

Wanneer je echter bezig gaat met positieve veranderingen, heb je kans dat je je focus verlegd, naar zaken die je wel lukken. Hiervoor zal je wel eerst voor jezelf duidelijk moeten hebben, wat je nu precies wilt bereiken! Dat kan een lastig karwei zijn! Je moet echter ook begrijpen, dat wanneer je niet weet wat je wilt en dingen op zijn beloop laat, het logisch is, dat de dingen die je doet je waarschijnlijk geen energie geven.

De uitdaging in de zoektocht naar geluk, is om er gevoelsmatig achter te komen, wat je wilt doen met je leven. Heel veel mensen laten hun baan, de hypotheek, of de mensen om hun heen, bepalen hoe hun leven verloopt, met als gevolg, dat ze hier niets bij voelen en verlangen naar juist iets wat ze wel graag willen doen. Je hebt tijd nodig om na te denken over wat je roeping is, gebaseerd op je talenten en interesses. Je bent geboren om jouw wereld op een positieve manier te beïnvloeden. Zolang je nog niet hebt gevonden wat je echt wilt doen, heb je de kans dat je frustratie en andere rot gevoelens kweekt. Je gevoel is de GPS voor de weg die naar je verlangens en doelen leidt. Om te voelen, zal je af en toe, bij jezelf moeten stil staan. Vertrouw erop dat, zodra je je doel hebt gevonden, dit je juist een positieve boost energie geeft. Wanneer je vervolgens hier voor gaat, waarbij je steeds met enige regelmaat stil staat, bij wat je voelt, zal de wereld veranderen in een wereld van mogelijkheden.