Er is onlangs door Rick Nieman een boek uitgebracht De goeroe en de baron. Het boek gaat over de filosoof Jiddu Krishnamurti waar ik ooit door een oude vriend, ook een filosoof, op ben geattendeerd. Tijdens een van onze gesprekken zei hij ineens "Wat je nu zegt past precies in de leer van Krishnamurti". Aangewakkerd door nieuwsgierigheid ben ik toen wat werken van Krishnamurti gaan lezen. Ik was er door geïntrigeerd. Veel dingen die hij zei paste inderdaad precies in mijn denkwijze. De goede man had echter over nog veel meer nagedacht en de inzichten die hij deelde gaven mij het gevoel van thuiskomen.
Dat zelfde gevoel had ik echter al eens eerder gehad bij een schrijfster. Een paar jaar daarvoor kreeg ik een boek van Marianne Fredriksson in handen. Bij het lezen was het net alsof mijn eigen gedachtengang werd beschreven. In haar boeken verwerkte ze haar eigen diepe levensbeschouwingen in de dialogen en gedachten van haar personages. Ze schreef hoe ik dacht en dat voelde aan als een warm bad. Haar boeken heb ik daarna verslonden.
Het mooie was dat een aantal jaren nadat ik bekend was worden met de werken van Krishnamurti, de roman Het raadsel van de liefde las. Het was een van de laatste werken van Fredriksson. Krishnamurti wordt hierin uitgebreid aangehaald en geciteerd. De link in gevoelsbeleving was dus niet toevallig en hiermee was voor mij de cirkel rond. Fredriksson liet mij zien hoe je psychologische en filosofische diepgang over relaties op een toegankelijke, meeslepende manier opschrijft waarbij het gedachtengoed van Krishnamurti de inhoudelijke, filosofische basis was.
Deze stijl en gedachtengoed komt dus veel overeen in hoe ik dingen benader. In mijn werk als relatietherapeut en schrijver heb ik echter een meer praktische aanpak. Dit heeft in 2017 geresulteerd in het boek Is er nog gevoel? - Relatietherapie aan de keukentafel. Hierin schrijf ik:
Er zijn ook twee belangrijke personen die ik wil aanhalen, omdat hun werk in principe de kern vormt van waaruit voor mij alles is begonnen. Als eerste wil ik de Zweedse schrijfster Marianne Fredriksson noemen, waarbij ik specifiek haar boek “Simon” (1998, Uitgeverij De Geus) wil vermelden. Dit boek heeft mij wakker geschud en mij geïnspireerd om op mijn manier te gaan schrijven over relaties. Ten tweede wil ik de filosoof Jiddu Krishnamurti noemen. Ook hij heeft diverse inspirerende werken op zijn naam staan. Het boek “Wat is waar? – Over waarheid en leven” (2003, Uitgeverij Synthese) bevat een bloemlezing van zijn toespraken (oorspronkelijke titel “Van waarheid en leven”, 1934). Het is zijn kijk op het leven die mij heeft gestimuleerd om alle kennis die wordt aangedragen toch altijd ook zelf te toetsen. Krishnamurti: “Op het moment dat je iemand volgt, volg je niet langer de waarheid”.