Goed uit elkaar gaan

goed uit elkaar gaanWanneer liefdesrelaties ten einde komen kunnen emoties nog wel eens oplopen. Dat is logisch, want het draait uiteindelijk allemaal om de gevoelens voor elkaar. Vaak is het super confronterend om te voelen dat het partnergevoel er niet meer is. Ik vergelijk het gevoel dat dan omhoog komt wel eens met rouwgevoelens. Je partner is er dan misschien nog wel als mens, maar onbereikbaar als geliefde. Het is dan ook niet verwonderlijk dat men dan door dezelfde rouwfases heengaat. Ontkenning ("Het is niet zo! je moet het gewoonweg een kans geven!"), boosheid, machteloosheid ("Ik zie het helemaal niet meert zitten.")en als laatste aanvaarding en het herinrichten van je leven.

Realiseer je dus wanneer je dit meemaakt, dat je door al deze fases heen gaat. De kunst is om grip te houden op je emoties en niet het respect voor elkaar te verliezen. Het is immers niet allemaal kommer en kwel geweest. Jullie relatie heeft ook mooie momenten gekend. Wanneer je in staat bent om dit op een goede manier te doen, kun je later ook je verleden koesteren en er met een glimlach aan terug denken.

En wat is dan "een goede manier?", hoor ik mensen soms denken. Nou.... je mag best wel boos zijn, verdriet hebben, het allemaal even niet zien zitten of wat dan ook. Dat hoort erbij. Probeer hierover met anderen te praten, net zoals je dat zou doen wanneer iemand is overleden. Zie je je ex-geliefde nog steeds (regelmatig), wees er dan alert op dat je pijn en verdriet hebt en dat hij of zij dit zo kan oproepen. Vaak is minder contact gewoonweg beter. Is er toch contact, wanneer jullie bijvoorbeeld samen kinderen hebben en wordt het je even teveel, neem dan afstand en probeer het zelf te verwerken. Blijf in ieder geval zoveel mogelijk respectvol! Zo zorg je ervoor dat scheiden geen lijden wordt. Mensen die wel de strijd aangaan hebben meestal later ook veel ruzie, waardoor zij hun eigen toekomst verzieken. Dit geldt helemaal voor ex-partners die samen kinderen hebben.

Als je jezelf wel de tijd en ruimte geeft om de gevoelens van verdriet en boosheid te verwerken zal vanzelf de spanning die op deze emoties zit afnemen. Langzaam maar zeker heb je steeds meer goede dagen. Steeds vaker merk je dat je er een tijdje niet mee bezig bent geweest. Uiteindelijk merk je dat je verder bent gekomen en niet langer emotioneel met de ander verbonden bent. Heb je in de tussentijd het respect behouden, dan kun je op een positieve manier terugkijken naar jullie gezamenlijke verleden.

Wanneer je je verleden kan koesteren heb je een rijk leven!

EMDR – Wat is dat?

Wat is EMDR therapie?

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een effectieve vorm van psychotherapie die wordt gebruikt om kleine en grote trauma’s te verwerken. In een relatief korte tijd kun je met EMDR goede resultaten bereiken die ook op de langere termijn blijven bestaan. Hierbij is het niet nodig om heel veel over het verleden te praten omdat EMDR in de basis (visuele) afleiding is waarbij alleen stil wordt gestaan bij het beeld van het trauma zelf.

Hoe werkt EMDR therapie?

Er is veel onderzoek geweest naar EMDR maar hoe het exact werkt is echter moeilijk te verklaren. Toch zal ik in Jip-en-Janneke-taal proberen uit te leggen hoe het werkt.

Wanneer je een heftige gebeurtenis mee maakt, kan het gebeuren dat je de emoties die er op dat moment ontstaan, niet goed verwerkt. Hier ontstaat het trauma. Omdat de emoties niet goed verwerkt zijn, kunnen deze ook steeds weer in volle hevigheid, naar boven komen. Deze negatieve gevoelens worden ook lichamelijk opgeslagen. Daarom voel je het ook bijvoorbeeld in je buik, op de borst, schouders en/of nek, wanneer je aan de gebeurtenis denkt.

Bij EMDR wordt er stil gestaan bij het (gevoels)beeld van het trauma. Hierbij komt dit beeld dus uit je lange termijn geheugen naar je werkgeheugen. De therapeut leidt je vervolgens net iets meer af (visueel), dan dat je informatieverwerking aan kan. Hierna gebeurt er iets bijzonders. Het beeld van het trauma, neemt hierdoor namelijk in heftigheid af en verandert ook. Vervolgens wordt dit afleiden toegepast op het nieuwe veranderde beeld, net zolang tot deze niet meer heftig is.

Welke klachten zijn met EMDR therapie te behandelen?

Kleine en grote trauma’s kunnen leiden tot een diversiteit aan klachten. EMDR therapie is bedoeld voor mensen, die door deze trauma’s, geblokkeerd zijn geraakt en het moeilijk vinden om op een positieve manier, verder te komen in hun leven. O.a. de volgende klachten kunnen ontstaan:

  1. slaapproblemen
  2. negatief zelfbeeld
  3. lichamelijke klachten
  4. snel geïrriteerd zijn
  5. paniek- en angstaanvallen
  6. overmatig piekeren
  7. depressieve gevoelens
  8. schuldgevoelens en schaamte
  9. stress
  10. verhoogde alertheid
  11. vermijdingsgedrag
  12. nachtmerries
  13. herbeleving van de ervaring
  14. onrustige gevoelens

Aandacht voor elkaar

Stel je voor, dat je in een winkel staat en de verkoopster helpt tegelijkertijd met jou ook een andere klant bij het passen van kledingstukken. Op zich vind je dat wellicht al wat onpersoonlijker en zelfs niet wenselijk.  Maar goed, zeker wanneer het jouw favoriete winkel is, geef je ze wat credit en blijft je toch staan. Er zullen dan momenten zijn waarop je wat langer moet wachten en waarop je zelfs soms dingen moet herhalen omdat de verkoopster er even niet bij was. De klantenbeleving van deze winkel gaat omlaag. Hetzelfde geldt natuurlijk voor een verkoopster die tijdens jouw bezoek aan de winkel, tv aan het kijken is. Ook dan voel je niet de aandacht voor elkaar die je wilt krijgen.

 

Wanneer je samen met je partner aan het praten of eten bent en één van beide checkt steeds zijn of haar telefoon of erger nog, gaat zelfs bellen, dan voelt dit erg onpersoonlijk aan. Ook tv kijken tijdens een gesprek zorgt hier voor. Zeker wanneer dit aan de orde van de dag is, gaat de relatiebeleving omlaag. Steeds weer het argument geven dat dit echt nodig is voor het werk of voor die vriend(in), degradeert de relatie naar een lager niveau. Je zegt dan eigenlijk namelijk tegen elkaar “sorry hoor, maar deze andere klant gaat voor”.  Een ander argument die ik ook nog wel eens hoor, zeker als het gaat om het werk, is “Ja maar, ik doe het toch voor ons?!”.  Ook al zal dit misschien voor desbetreffende partner zo zijn, voor de ander gaat de relatiebeleving en hiermee het “ons-gevoel” achteruit.  Beter is het dus om gewoonweg eens bij je partner te checken wat hij of zij nodig heeft  (“Wat zou jij dan willen?”, “De telefoon uit wanneer we aan het eten zijn!”) en dat te geven.

 

Wanneer er wat meer tijd is zie je partners ook wel eens angstvallig naar hun telefoon grijpen of er weer een tv-serie ingooien. Nu is het helemaal niet erg wanneer je beiden voelt dat je het samen fijn hebt en ook genoeg momenten hebt waarop je samen dingen deelt. Heb je dit gevoel allebei juist niet of zou het samenzijn echt wel wat beter kunnen, dan kan dit gebruik  van de telefoon en tv echt een uitvlucht zijn. Het is dan alsof je in een winkel staat waar je het moeilijk vindt om iets te kiezen of waar je gewoonweg iets niet kunt vinden. De verkoopster ziet je staan, maar laat je maar een beetje dobberen. Na verloop van tijd verlaat je dan de winkel.

Liefde of angst in je relatie

Angst voor wat komen gaat

verlatingsangst relatieWanneer je een relatie hebt, deel je meestal veel dingen samen. Dat zijn niet alleen activiteiten, maar ook dingen zoals het opvoeden van kinderen, financiën en wonen. Hierdoor ben je ook gedeeltelijk afhankelijk geworden van elkaar. Wanneer je onderling problemen ondervindt, raakt dit je meestal in je hart. Dit gaat niet alleen om het partnergevoel, maar meestal ook om de angst om dingen kwijt te raken. Het is dan ook niet gek dat emoties hoog kunnen oplopen. Je bent belangrijk voor elkaar, maar ook afhankelijk van elkaar! Bij sommige partners ontstaat er vervolgen verlatingsangst. Het begint dan hun leven te beheersen. Vaak zie je veel indirect negatief gedrag in relaties waar angst regeert.

Angst of liefde?

Wanneer er problemen zijn, kun je afwisselend angst en liefde voelen. Voor jullie als partners is het goed om dit zo inzichtelijk mogelijk te houden door je jezelf steeds de vraag te stellen: Handel ik uit angst of doe ik dit uit liefde?” Inzicht in de verhouding angst-liefde kan ontstaan, wanneer je met meer rust naar de situatie kunt kijken. Hier heb je grip op je emotie* voor nodig.

Wanneer partners in staat zijn om rustig over de problemen te praten, kunnen de achterliggende gevoelens duidelijker worden. De kalmte bewaren is een teken aan elkaar dat je belangrijk voor elkaar bent. Door deze positieve vorm van aandacht kan het vertrouwen in elkaar intact blijven of worden opgebouwd. Het heeft overigens geen zin om van jezelf te verwachten dat je altijd maar je emoties in bedwang kunt houden. Iedereen is wel eens boos, verdrietig, gestrest, bang of wat dan ook.

Ook al ben je soms emotioneel, dan nog is het essentieel dat je respectvol met elkaar om blijft gaan en je probeert om jezelf zo snel mogelijk te herpakken. Mocht dat een keer niet lukken, dan is het wel zo sociaal om je excuses aan te bieden. Daar is niks mis mee!

Heb je zelf last van veel spanningen of boosheid en gooi je dit ook te pas en te onpas je partner voor de voeten, dan zal je hier zelf eerst iets mee moeten doen. Met iemand die meteen vuur spuwt, valt bijna niet te praten.

angstrelatie

Partners die merken dat zij stil worden of een onderdanige positie aannemen, hebben een uitdaging. Zij zullen moeten proberen om meer voor zichzelf op te komen en/of beter moeten worden in het verwoorden van wat ze voelen.

 

Probeer op een rustige en veilige manier met elkaar in gesprek te komen, door bijvoorbeeld een relatiegesprek* in te plannen.

*Het relatiegesprek en grip op je emotie zijn begrippen die je terug kunt vinden in mijn boek "Is er nog gevoel? - Relatietherapie voor aan de keukentafel". In dit boek worden ook o.a. de begrippen verlatingsangst en bindingsangst besproken en wat je hieraan kunt doen.

 

Op bol.com is het boek "Liefdesbang" te vinden over het overwinnen van verlatingsangst en bindingsangst. Van verlatingsangst en bindingsangst naar eigenwaarde, zelfliefde en verbinding

Opgeven is geen optie

opgeven is geen optie“Opgeven is geen optie!”, zei een man over zijn relatie. Zijn vrouw knikte.  Het ging in die relatie helemaal niet goed. De laatste restjes van respect voor elkaar waren verdwenen en beide partners maakte elkaar bewust maar ook onbewust, het leven zuur. Voordat ze bij hun auto waren, hadden ze hun eerste ruzie alweer te pakken….

 Maar… Opgeven is geen optie

Je kunt soms ongemerkt ver afzakken. Relatieproblemen zijn namelijk vaak echte sluipmoordenaars. Kleine negatieve speldenprikjes veranderen soms langzaamaan de manier van hoe je met elkaar omgaat. Het een en ander wordt vaak ook nog gemaskeerd, door toch nog die leuke weekenden met vrienden, of een redelijk relaxte vakantie naar de zon. Vooral dan vraag je jezelf af of het allemaal wel zo slecht is, totdat je het huis weer binnen stapt, en vrijwel meteen weer mot is.

Toch komen vele op een punt, dat het eigenlijk niet meer gaat. De koek is op. Het is klaar. Maar dan toch, is opgeven geen optie. Hoe kan dat eigenlijk?

 Wanneer een partner steeds maar weer geconfronteerd wordt met pijnlijke situaties binnen de relatie, dan gaat dat ten koste van persoonlijke geluk en je energie. Doe je niks aan zo’n situatie dan word je steeds minder blij. Je slikt je gevoel weg en hierdoor word je vaak vlakker. Het is een natuurlijk afweermechanisme waarbij je pijn gewoonweg niet te ver binnen laat komen. Jezelf vlak voelen in je relatie zorgt er voor dat je je kracht verliest. Dit is de kracht die je eigenlijk nodig hebt, om iets te veranderen.

 Zou ik je, voordat je deze relatie aanging, een film laten zien, over de relatie en waar je gevoelsmatig terecht zou komen, dan zou je er wellicht niet voor hebben gekozen. Je was toen immers waarschijnlijk krachtiger, en ja, natuurlijk hing er ook minder van af.

Vaak spelen er nog meer dingen mee, waardoor opgeven geen optie is. Veel mensen ervaren namelijk ook schuldgevoelens. Veel voorkomende schuldgevoelens zijn:

  • dat ze falen en problemen niet opgelost krijgen, ondanks dat men vaak buiten de relatie, bijvoorbeeld in werk, juist wel succesvol is
  • dat ze zich realiseren, dat ze er juist niets aan gedaan hebben
  • dat ze anderen, zoals partner, kinderen en ouders, pijn doen of hebben gedaan

Daarnaast hebben sommige partners:

  • geen kracht (meer) om aan de relatie te werken
  • geen kracht (meer) om de relatie te verbreken en alleen verder te gaan
  • teveel angst voor wat er dan komen gaat, voor henzelf en eventuele kinderen
  • de mening dat dit nu eenmaal zo hoort te zijn

Zeker wanneer je tot nu toe hebt geprobeerd, om alleen met je partner deze problemen op te lossen, wil ik je adviseren, om toch ook externe hulp in te roepen. Idem, wanneer je het gevoel hebt dat je vast zit of gewoonweg ongelukkig bent. “Opgeven is geen optie”  ook niet voor jezelf.

Mijn man begrijpt me niet….

niet begrijpen

De meeste relaties beginnen vol energie en aandacht. Je praat veel samen en je voelt je steeds meer verbonden omdat er echt naar je wordt geluisterd. Dat is prettig. De onderwerpen die worden besproken kunnen over van alles en nog wat gaan. Meestal, in het begin van de relatie, deel je veel over je verleden en over de dingen die je leuk en niet leuk vindt. Gaandeweg maak je ook steeds meer afspraken, over wat fijn is en wat niet, en zo krijgt de relatie vorm.

Dat samen praten kun je ook zien als samen werken. Je houdt elkaar op de hoogte van wat er speelt, zodat de relatie goed blijft werken.  Eigenlijk is het dus een soort hecht samenwerkingsverband, met natuurlijk extra’s.

Helaas komt het vaak voor, dat de aandacht voor elkaar verminderd. Er wordt minder besproken en hierdoor ben je meestal ook niet goed op de hoogte van wat er bij elkaar speelt. Dit kan nare gevolgen hebben. Het gevoel dat je er voor elkaar bent en de samenhorigheid,  neemt hierdoor namelijk af.  Dat is vaak niet prettig en partners kunnen zich dan alleen of eenzaam gaan voelen. Daarnaast ben je ook minder goed op elkaar ingespeeld en dat kan er voor zorgen dat dingen vaker mislukken, of in de soep lopen. Ga je vervolgens samen proberen te praten, terwijl je jezelf toch al niet zo blij voelt, dan liggen irritaties op de loer.

Partners proberen vaak op de momenten dat spanningen en emoties zijn opgelopen, te gaan praten, en dat lukt dan vaak natuurlijk niet. Dat zijn ook de momenten waarop je vaak het gevoel hebt dat je elkaar niet begrijpt. Of er ook echt naar elkaar geluisterd wordt, is natuurlijk de vraag…..

Zitten jullie ook in een dergelijke situatie, en wil je deze doorbreken, kom dan eens langs voor een vrijblijvend gesprek. In een korte uiteenzetting, kan ik jullie vertellen, hoe je met e.d. situatie het beste om kunt gaan. Daarnaast kunnen we hier stapsgewijs aan gaan werken, zodat de relatie voor beide weer prettig is.

Balans in werk en gezin.

Dit gaat niet goed zo!balans in werk en gezin

Er zijn van die dagen waarop je niet weet waar je de tijd vandaan moet halen. Je hebt het gevoel dat je wordt geleefd. Sommige ouders voelen dit continue, en dat is niet alleen slecht voor je gezondheid, maar uiteindelijk ook voor alles wat je lief is. Mensen die onder teveel druk staan, communiceren namelijk met steeds minder aandacht, waardoor ze echt contact met hun omgeving missen. Voor degene, die dit zo ervaart, heb ik dit stukje geschreven.

 

Waar ben “ik” gebleven?

Wanneer je als vader of moeder, naast een druk gezin, ook nog eens een baan hebt, kan het moeilijk zijn om balans te vinden tussen de verantwoordelijkheden die je voor je gezin hebt en voor je werk. Met een volle werkweek, de zorg voor kinderen, buitenschoolse activiteiten en huishoudelijke klusjes, is het daarnaast al helemaal een beproeving om ook nog tijd voor jezelf of je partner vrij te maken. Soms zal je wellicht wensen dat de tijd even stil staat zodat je alles af kan maken. De realiteit is echter, dat het leven gewoon door gaat. Met zoveel dagelijkse taken, is het niet vreemd dat je gestrest kan geraken, wat vervolgens weer een negatieve invloed heeft op je werk, de familie, je relatie en niet te vergeten, je gezondheid.

 

Op naar een nieuw evenwicht!

Zoals gezegd is het is onwaarschijnlijk dat je als werkende ouders minder taken op je bordje krijgt. Er stapt niet even een engeltje binnen die zegt “ga jij maar even wat voor jezelf doen, of ga er even lekker tussenuit met je partner”. Wanneer je teveel stress ervaart is het echter wel noodzakelijk dat er iets verandert! Anders omgaan met je kostbare tijd is daarom essentieel om evenwicht te krijgen in werk en privé. Er zijn een aantal manieren waarop je op een positieve manier hier invloed op kunt uitoefenen, maar hiervoor zul je wel bereid moeten zijn om een aantal veranderingen door te voeren. Dit is vaak niet iedereens hobby, dat veranderen, maar ja, roofbouw blijven plegen op jezelf, is ook geen optie.

 

Waar ben ik mee bezig?

Begin met het maken van een takenlijst waarbij je de prioriteit per taak aangeeft, zodat je ook effectief kunt omgaan met je tijd. Het heeft namelijk geen zin om een nieuwe tijdsindeling te gaan maken wanneer je geen rekening houdt met wat je belangrijk vindt en wat niet. Een dergelijke lijst maakt niet alleen voor jezelf duidelijk wat belangrijk is voor jou. Wanneer je deze ook deelt met je partner zal voor hem of haar, ook meer duidelijk zijn, wat je allemaal op je bordje hebt liggen en wat jij belangrijk vindt. Door dit inzicht, ben je beter in staat om elkaar te helpen. Daarnaast kan er ook meer begrip ontstaan. Wanneer je als partner immers van elkaar weet wat er allemaal speelt, kun je hier ook beter rekening mee houden.

 

Op een takenlijst kunnen dingen staat als: koken, buitenspelen met de kinderen, voorlezen, met mijn partner praten, de was, schoonmaken, rekeningen betalen en andere taken die moeten worden afgerond. Sommige taken kun je wellicht uitbesteden aan je partner of de kinderen. Ook kun je er voor kiezen om taken samen te doen, zodat ze worden afgerond terwijl je ook de tijd samen spendeert. Tijdens deze klusjes kun je bijvoorbeeld de werkdag van elkaar doornemen, plannen maken voor de komende week of kinderen helpen bij het huiswerk.

 

Is dat allemaal wel nodig?

Wanneer je teveel hooi op je vork hebt, is het belangrijk om de taken die de minste prioriteit hebben, kritisch te bekijken. Zijn deze taken wel echt essentieel en kunnen ze wellicht op een wat minder tijdrovende manier gebeuren? Zeker wanneer het gaat over zaken m.b.t. het gezin of huishouden kun je hier met je partner over sparren. Vindt hij of zij het allemaal wel nodig of leg je voor jezelf de lat zo hoog? Het zou zonde zijn, wanneer je onderuit gaat op kleine minder belangrijke dingen waar je achteraf van zegt “had ik dat maar gelaten”.

 

Met betrekking tot de taken die er overblijven is het prettig wanneer je in staat bent om deze af te handelen. Hetzelfde geldt voor repeterende zaken, dingen die steeds terug komen. Zijn dit namelijk taken, die je toch niet (helemaal) af krijgt, dan zorgt dit namelijk voor onrust. Bedenk in dat geval of er iemand is die je kan helpen, zoals je partner, een ouder kind, een familielid of een vriend. Wanneer je vaststelt dat een taak niet belangrijk is, stoot deze dan af, zodat je jezelf er niet constant mee confronteert. Door meer taken compleet af te werken, kan dit je helpen om je succesvoller te voelen aan het einde van de dag.

 

Focus je op waar je mee bezig bent!

Belangrijk is het om de verantwoordelijkheden m.b.t. werk en privé te scheiden. Je moet je focussen op je baan wanneer je op je werk bent, net zoals je je op je kinderen moet richten wanneer je thuis bent en dus niet met je werk bezig moet zijn. Doe je dit niet, dan gaat dit altijd ten kosten van de kwaliteit van waar je mee bezig bent. In dit geval kan het dus zijn dat je je werk afraffelt, of dat het je niet lukt om ook van de kinderen te genieten.

 

Help elkaar met de kinderen!

Vele onder ons hebben de neiging om gezinstaken alleen te doen waardoor er geen tijd meer is voor hen zelf of voor de relatie. Een nadeel hiervan is, is dat wanneer je onder stress staat en het gevoel hebt dat je vast zit, er ook geen hulp bij komt. Praat daarom ook eens met familie of vrienden over het oppassen op je kinderen. Heeft iemand ook kinderen, dan zou je kunnen afspreken, dat je om beurten op bepaalde tijdstippen op elkaars kinderen past. Hierdoor hebben jij en je partner de mogelijkheid om af en toe een keer samen weg te kunnen evenals de gene die voor je oppast. Dit principe kan goed werken met een ander echtpaar die net zoveel werken al jullie. Het werkt stimulerend wanneer je echte vrije tijd krijgt door elkaar te helpen. Bovendien is het vaak erg gezellig!

 

Een dagelijkse planning als basis

Maak een weekschema met hier de taken per dag. Dit helpt je om in de gaten te houden wat er moet gebeuren waardoor je eerder je doelen bereikt. En dit is belangrijk! Zonder schema wordt je eerder afgeleid door familie, vrienden, werk en andere situaties die zich voordoen in de loop van de dag. Probeer zoveel mogelijk jezelf aan het schema te houden. Het in kaart hebben van je week kan je ondersteunen in het bereiken van je doelen omdat je er meer op gefocust bent. Dingen die er tussendoor komen hebben hierdoor gewoonweg minder kans. Breng je daarnaast ook nog eens je partner op de hoogte van wat er moet gebeuren, dan geeft hem/haar dit ook de mogelijkheid, om in te springen waar nodig.

Effectiviteit bereik je wanneer ook de rest van het gezin op de hoogte is van hun eigen dagdagelijkse taken. Concreet betekent dit, dat er ook een soort weekplanning in huis aanwezig is op een zichtbare locatie, waarop de andere gezinsleden kunnen zien, wat er iedere dag voor hen in de planning staat. (sporten, gym, bijles, hobby's e.d.).

 

Moraal van het verhaal

Een gezinsleven combineren met een baan, kun je bijna zien als topsport. Je moet namelijk continue presteren. Belangrijk hierbij is, dat dit best kan, zolang je ook voor jezelf en je relatie zorgt. Concreet is dit dus tijd voor jezelf en je partner maken. Is deze tijd er niet, dan zal je dit moeten afdwingen. Anders verlies je juist de dingen die je lief hebt, waaronder jezelf. Belangrijk is het, om inzicht te krijgen in wat je allemaal moet doen. Ook je partner moet op de hoogte zijn van deze zaken. Hiervoor zal je dus vaak meer en beter moeten communiceren. Het runnen van een gezin, is eigenlijk ook gewoonweg een baan. Wanneer je professioneel in je werk staat, dan geef je ook aan, wanneer de werkdruk teveel is. Anders heb je kans op een burn-out en daar heeft niemand wat aan. Zie dit ook zo, wanneer je kijkt naar je gezin!

 

Wil jij weer wat meer jezelf voelen en heb je hier hulp bij nodig? Kijk dan even op de pagina's relatie-en-gezin, problemen m.b.t werk aanpakken of individuele-hulp.

Zie ook: Het papa en mama syndroom of Relatie, kinderen en stress

 

Thuiscoach voor kinderen – een pleidooi

thuiscoachGisteren kreeg ik te horen, dat de thuisbehandelaars (thuiscoaches) van de GGz waarschijnlijk allemaal gaan stoppen, omdat hun hulp niet specifiek/specialistisch genoeg zou zijn. Het “rendement” kan hierdoor kennelijk niet bewezen worden. Aangezien ik juist hele goede ervaringen heb met deze vorm van hulpverlening, en ik mij een goed behandeltraject (met goed rendement) zonder deze vorm van begeleiding,  niet kan voorstellen, leek het mij goed om toch eens in de pen te klimmen.

Eerst dan maar eens uitleggen wat thuisbehandeling is….

Wanneer een kind psychische problemen ondervindt kan dit een grote impact hebben op het hele gezin. Ook al is er hulp voor het kind, dan nog zal je er als ouders/opvoeders thuis ook op een goede manier met de specifieke problematiek om moeten gaan. Je kunt immers een kind wel “behandelen” d.m.v. specialistische hulp, maar wanneer hier vervolgens in een thuissituatie niet goed mee om wordt gegaan, schaadt je het hele behandeltraject. In veel gevallen kan je dan net zo goed niet behandelen durf ik wel te stellen.

De thuisbehandeling richt zich daarom juist niet alleen op het kind met de psychische problemen, maar juist ook op de andere gezinsleden. Dit is hele praktische hulp, waarbij een thuisbehandelaar, met een bepaalde frequentie (bijvoorbeeld iedere week een uurtje), bij je thuis komt te ondersteuning. Samen met ouders maar ook met andere aanwezige kinderen, wordt er gekeken waar je tegen aan loopt, hoe je hier mee het beste mee om kunt gaan of hoe je het eventueel anders kunt doen. Daarnaast kan er ook samen gekeken worden naar specifieke problemen zoals conflicten en situaties die vaak fout gaan.

Het mooie aan deze vorm van behandelen is ook, dat de dingen die erg goed gaan, juist extra worden benadrukt, en er wordt ook gekeken, hoe je meer van dit soort momenten kunt creëren. Dit werkt natuurlijk motiverend, doet iets met zelfvertrouwen en kun je dan ook “coaching” noemen i.p.v. “behandeling”.

Naast het praktisch omgaan met de thuissituatie heeft een dergelijk traject nog meer voordelen. De thuisbehandelaar heeft namelijk ook korte lijntjes naar andere hulpverlening. Mocht je dus in een behandeltraject tegen iets oplopen, waar extra hulp of inzicht bij nodig is, dan kan de deze hulpverlener, daar meestal goed op inspringen d.m.v. doorverwijzing of het geven van extra informatie.

Het rendement van een thuisbehandelingstraject zit hem voor mij in dat het de draagkracht van het hele gezin verhoogt en hiermee de kans wordt verkleind, dat het kind met de psychische problemen, weer (intensief) behandelt moet worden.  Is er geen draagkracht, dan zal het met dit kind waarschijnlijk niet goed gaan, waarna een herhaling van behandeling in het verschiet ligt. Hierdoor kan een negatieve spiraal ontstaan waardoor complete  gezinnen uiteindelijk ontwricht kunnen raken.

Indirect negatief gedrag in relaties

Wat is indirect negatief gedrag?

Niet iedereen is even goed in het zichzelf uiten, terwijl dit toch soms echt nodig is. Ook binnen direct negatief gedragpartnerrelaties komt dit natuurlijk voor. Vaak aan het begin van relaties valt dit echter niet zo op. Er is dan namelijk veel positieve spanning en aandacht voor elkaar en partner zijn dan vaak erg op elkaar gefocust.

 

Naar mate een relatie langer duurt en je elkaar wat beter kent, neemt de focus meestal wat af, en zal je wat meer voor jezelf (je gevoel) moeten opkomen. Hierdoor houd je  duidelijk voor jezelf en je partner, wat je wel en niet leuk vindt.

 

Op dat punt, kunnen problemen ontstaan, wanneer je niet goed bent om ook negatieve emoties te benoemen. Voorbeelden van negatieve gevoelens zijn jezelf irriteren, je teleurgesteld voelen, verdrietig zijn, je genegeerd voelen of je ontdaan voelen. Wanneer dit echter niet uitgesproken wordt en gevoelens worden weggeslikt, dan kan dit leiden tot indirect negatief gedrag.

Voorbeelden hier van zijn:

 

  1. Altijd te laat komen, zodat je partner op jou moet wachten (dit kan een indirecte vorm zijn van: straffen,  aandacht vragen, controle willen hebben, belangrijk willen zijn)

  2. Altijd weer met smoesjes komen waarom dingen niet zijn gebeurd of gedaan (omdat je niet durft te zeggen dat je: het eigenlijk te moeilijk vindt, er geen waarde aan hecht. Ook kan het een indirecte vorm zijn om je partner te straffen.)

  3. Anderen de schuld geven i.p.v. zelf verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties.( omdat je bijvoorbeeld niet je grens aan durft te geven, of omdat je iets fout hebt gedaan en hier niet voor durft op te komen.)

  4. Bindingsangst. Zichzelf niet aan de partner willen verbinden, of op wat voor manier dan ook afhankelijk zijn, omdat hierdoor de controle wordt verloren. (Geen verantwoordelijkheid willen nemen of niet durven zeggen wat je echt voelt.)

  5. Chagrijnig worden of ruzies opzoeken, zodat ook je partner geen gezellige tijd heeft. (Indirecte manier om je partner te straffen).

  6. Consequent dingen vergeten waardoor je respectloos of onachtzaam met je partner omgaat ( wederom om hem of haar te straffen, of om indirect aan te geven dat je het niet belangrijk vindt).

  7. Dingen fout laten lopen zodat ze niet meer hoeven. (Indirecte manier om confrontatie te voorkomen.)

  8. Gaan zitten mokken, boos kijken of somber voor je uit gaan zitten staren om sympathie of aandacht te krijgen. (een indirecte manier om aandacht te krijgen)

  9. Geen kennis willen opnemen en expres hulpeloos blijven terwijl men het wel zou moeten kunnen (Indirecte manier om een partner aan je te binden en aandacht te krijgen.)

  10. Het niet uitvoeren van huishoudelijke taken zoals schoonmaken, de vaat doen, vuilnis buiten zetten of andere karweitjes, alles om een boodschap kracht bij te zetten (een indirect manier van je ongenoegen uiten)

  11. In een slachtofferrol gaan zitten en niet het eigen aandeel van de situatie in zien (en hierdoor dus indirect om aandacht vragen en de ander een schuldgevoel proberen op te dringen).

  12. Je partner ontwijken (confrontatie uit de weg gaan)

  13. Minder belangrijke zaken eerst doen, zodat moeilijke zaken niet hoeven of dingen gewoonweg helemaal uitstellen (indirect dus de confrontatie uit de weg gaan)

  14. Seksuele onthouding, om de ander te laten zien dat er iets aan de hand is of om een punt te zetten (indirect straffen of indirect je grens duidelijk maken)

  15. Stil zijn, terwijl het duidelijk is dat er iets te bespreken valt

  16. Veranderingen uit de weg gaan

 

Ook wanneer er een opening wordt gezocht door de ontvangende partner, om problemen of negatieve emoties te bespreken, kan dit nog wel eens worden af geserveerd op een indirecte manier.

 

Voorbeelden hiervan zijn:

 

  1. het gesprek te ontwijken (“ik moet even wat anders doen”)
  2. verwarring scheppen en vaag zijn (“oh, maar ik dacht dat jij dat zou doen”, “maar daar hebben we het toch al over gehad?”)
  3. gewoonweg er niet op in te gaan (“daar heb ik nu geen zin in”)
  4. nooit tijd hebben (“ik heb nu geen tijd om te praten”)
  5. niet volledig aan het gesprek deel nemen (“Ik heb geen probleem. Vertel maar”)

 

Wanneer een partner gevoelens weg slikt kan dit “onzichtbaar” gebeuren. Soms zie je juist het tegenovergestelde gedrag en reageert een partner juist vriendelijk, behulpzaam, begripvol of meegaand. Dat zegt echter niets over wat er bij hem of haar van binnen afspeelt. Wanneer iemand vervolgens op een negatieve manier en indirect, toch probeert om grip te krijgen op de situatie, kun je spreken van indirect negatief gedrag.

 

Iedereen reageert natuurlijk wel eens indirect. We zijn immers allemaal mensen. Wanneer dit echter “de manier” is van een partner, om met negatieve emoties om te gaan, ontstaat er een groot probleem. Dit kan er namelijk toe leiden dat het vertrouwen tussen partners dramatisch afneemt. Door de indirecte manier, worden problemen namelijk niet benoemd waardoor ze vaak ook niet worden opgelost. Wanneer het gedrag negatief is, worden er juist spanningen opgebouwd en resulteert dit vaak in problemen op allerlei andere vlakken.

 

Oorzaken van indirect negatief gedrag

Wanneer je dit soort gedrag vertoont doe je dit meestal omdat je, ondanks dat je je gevoel niet meteen uit, toch wil laten zien, dat er iets aan de hand is. Hiermee is het dan ook een indirecte manier van grenzen aangeven. Het kan zijn, dat dit soort gedrag een automatisme is geworden en meestal is het ontstaan door ervaringen uit het verleden. In je opvoeding of door dingen die je hebt meegemaakt, bent je gevormd tot wie je bent, en dus ook in hoe je met negatieve emoties omgaat. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat gevoelens die onder dit gedrag schuil gaan, te maken kunnen hebben met weinig zelfvertrouwen, onzekerheid, angst, gebrek aan vertrouwen of afwijzing.

 

Indirect negatief gedrag kan o.a. worden aangeleerd wanneer ouders of andere opvoeders:

  1. te beschermend zijn
  2. te veel controleren
  3. te weinig of niet open staan voor gevoelens en gedachtes van kinderen
  4. te weinig aandacht aan kinderen besteden
  5. zichzelf niet goed uiten en hiermee een slecht voorbeeld geven

 

Uiteindelijk kan dit er dus toe leiden, dat een kind niet (genoeg) leert om zichzelf te uiten, waardoor het een indirecte vorm kiest om toch te overleven.

 

Verder kunnen ook andere ingrijpende gebeurtenissen uit het verleden, zijn impact hebben op hoe je met emoties omgaat. Zo zal iemand die ooit bedrogen is, vaak meer moeite hebben met vertrouwen, waardoor situaties die in de vertrouwenssfeer liggen, heftige emoties kunnen oproepen. Meestal is het zo, dat hoe heftiger een emotie is, des te lastiger je hier mee om kunt gaan.

 

Kom ik even terug met een voorbeeld, op de tijd waarin je als kind gevormd wordt. Wanneer een kind het moeilijk heeft, dit aangeeft, en je zegt altijd als opvoeder, dat deze zich niet zo moet aanstellen (of “hup schouders er onder”), en je geeft zelfs straf of maakt het belachelijk, dan zal dit tonen van gevoel er vanzelf uit gaan. Kinderen houden namelijk zeker als ze klein zijn, onvoorwaardelijk van ouders, en zullen proberen, om te voldoen aan wat papa of mama zegt. Daarnaast wil niemand, dus ook een kind, pijn hebben en dus zal het proberen om te voorkomen dat het weer belachelijk wordt gemaakt, of dat het straf krijgt.

 

Natuurlijk is het bovenstaande voorbeeld, het negatieve gevoel zelf niet weg, wanneer dit gebeurt. En toch moet het er uit. Een kind zal zich daarom aanleren om zich op een andere manier af te reageren. Omdat dit later gebeurt en dus niet direct, meestal op een negatieve manier, is het indirecte negatieve gedrag geboren. In dit geval kan het bijvoorbeeld zo zijn, dat kinderen: tijdens etenstijd steeds onderling ruzie zoeken (de irritatie en spanning op een ander afreageren omdat ze het toch niet van ouders kunnen winnen), zeggen dat ze hun best doen op school (confrontatie mijden) maar er zich eigenlijk  voor inzetten, dat ze dingen doen die gevaarlijk zijn om ouders overstuur te krijgen (negatieve aandacht is tenminste aandacht), stil en onzichtbaar worden (“mijn ouders hebben het al zwaar genoeg”) enzovoort.

 

Ouders hebben vaak geen idee, dat hun eigen gedrag, bijdraagt aan de oorzaak van dit soort problemen bij kinderen.

 

Gevolgen van indirect negatief gedrag binnen relaties:

  1. Hiermee geef je jezelf en je partner geen kans om inzage te krijgen in wat je denkt of voelt, waardoor er ook geen oplossingen kunnen komen.
  2. De ontvangende partner, kan zich verwart voelen, ontstelt zijn, van streek zijn, zich aangevallen voelen, zich schuldig voelen, of gefrustreerd zijn. Wellicht dat je bij jezelf aan het na gaan bent, wat je fout hebt gedaan, maar heb je geen idee, wat dat dan mag zijn.
  3. Ook andere communicatie binnen de relatie wordt verstoord waardoor ook nieuwe problemen kunnen ontstaan
  4. Beide partners kunnen hier onzeker van worden en op een gegeven moment niet meer weten, of ze nu wel of niet blij zijn met hun relatie
  5. De sfeer wordt meestal erg slecht en spanningen bouwen zich op, waardoor veel situaties explosief kunnen worden
  6. Echte problemen worden hiermee niet aangepakt. Hierdoor neemt het vertrouwen in elkaar af.
  7. Je vindt jouw partner niet meer leuk of aantrekkelijk

 

Hoe kun je met je eigen indirect negatief gedrag omgaan?

  1. Als eerste zal je jezelf bewust moeten zijn van dit soort gedrag. Hopelijk helpt dit artikel er bij, om voor jezelf zichtbaar te krijgen dat je inderdaad indirect negatief gedrag vertoont.
  2. Wanneer je bij jezelf constateert dat je inderdaad zo functioneert, voel je dan niet al te schuldig. Dat heeft namelijk geen zin. Het aanpakken van dit gedrag heeft meer zin! Indirect negatief gedrag is meestal aangeleerd in het verleden en is een overlevingsmechanisme. Nu je weet, dat dit zo is, is er ook een mogelijkheid om anders met negatieve gevoelens om te gaan.
  3. Probeer je bewust te worden van de onderliggende gevoelens. Welk negatief gevoel krijg of heb je, waardoor je indirect negatief reageert? Hierbij is het vaak essentieel om tijd voor jezelf te maken, om rustig langs je gevoelens te lopen.
  4. Probeer ook inzicht te verkrijgen hoe deze mechanismes bij jou zijn ontstaan. Hierbij is het dus van belang om door je verleden en dus ook opvoeding heen te lopen. Kijk daarbij, hoe je opvoeders met jou omgingen. Mocht en kon je jezelf uiten? Hoe uitte je ouders dat zelf? Wat heb je van hen geleerd? Hoeveel aandacht kreeg je? Enzovoort.
  5. Bespreek ook met je partner, hoe dit mechanisme bij jou werkt. Dit inzicht kan hem of haar ook helpen, om er wat meer begrip voor te krijgen. Daarnaast zou het natuurlijk mooi zijn, wanneer je ook je excuses zou kunnen aanbieden voor dingen die je in het verleden hebt gedaan.
  6. Word je bewust van de gevolgen van indirect negatief gedrag. Het straffen, pesten, negeren of wat je ook je partner “aandoet”, resulteert er in dat de sfeer steeds slechter wordt. Daarnaast ben je door dit soort gedrag ook niet trots op jezelf waardoor je je eigenlijk steeds rotter begint te voelen. Hiermee wordt het een negatieve spiraal. Je vindt het namelijk moeilijk om om te gaan met negatieve emoties, en door je gedrag, creëer je nog meer negatieve emoties en voel je jezelf niet blij, waardoor je nog meer indirect negatief gedrag gaat vertonen.
  7. Sta regelmatig stil bij de momenten waarop in de relatie negatieve gevoelens omhoog komen. Probeer deze situaties desnoods uit te schrijven zodat je  meer zicht hebt op je eigen acties en reacties. Plan dit soort stil-staan-momenten. Hiermee neem je je verantwoordelijkheid en dat is prettig, niet alleen voor jezelf, maar ook voor je partner. Vind je het lastig om jezelf hier aan te houden, plan dan de momenten in, in bijvoorbeeld een agenda.
  8. Er zullen echt wel eens problemen zijn, die je erg moeilijk vindt, waarbij meteen een emotie vol de kop opsteekt. Realiseer je echter, dat negatieve gevoelens, ook weer zakken. Soms is het dus moeilijk om meteen iets te zeggen. Wacht dan vervolgens even, denk er goed over na, en kom er op terug op een moment dat je rustig bent.
  9. Probeer in de plaats van indirect ook eens meteen te reageren op dingen die je niet fijn vindt. Desnoods gebruik je een hulpzin zoals “Ik weet niet wat ik hierbij voel, maar ik kom er op terug”. Dit werkt natuurlijk het beste, wanneer je ook je partner inlicht, dat op deze manier hiermee bezig bent. Het vertrouwen binnen een relatie groeit, wanneer je eerlijk en oprecht kan zijn zonder dat je hierop wordt veroordeeld.

 

Hoe ga je het beste met indirect negatief gedrag van je partner om?

  1. Probeer zicht te krijgen, in hoe dit mechanisme bij je partner werkt. Probeer het ook bespreekbaar te maken, door op een rustig moment aan te geven dat je dit “ziet” en dat je wilt helpen.
  2. Wanneer je eenmaal in gesprek bent kun je ook vertellen welke invloed dit indirecte gedrag op jou heeft en hoe je er zelf weer op reageert. Dit inzicht kan je partner namelijk motiveren in het aanpakken van dit gedrag. Probeer tijdens een gesprek niet te verwijten en ook echt te luisteren. Hierbij is het belangrijk dat je bij jezelf blijft. Vertel dus wat je zelf voelt door in de ik-vorm te praten (“ik vind het niet prettig wanneer….) en probeer te voorkomen dat je jij-deed- dit of jij-doet- dat gebruikt. Dat is namelijk olie op het vuur gooien. Mocht je het heel moeilijk vinden, om bij je verhaal te blijven, schrijf dan van te voren op (wederom in ik-vorm) wat je wilt vertellen. Desnoods geef je dit briefje eerst aan je partner, zodat deze weet wat er gaat komen, zodat hij of zij zich hierop kan voorbereiden.
  3. Kijk ook waarin je je partner kan ondersteunen. Vaak ontstaat indirect negatief gedrag in vergelijkbare situaties, doordat je zelf op een bepaalde manier een boodschap brengt. Probeer hier eerlijk naar te kijken en ook de hand in eigen boezem te steken. Wellicht dat je het net iets anders zou kunnen doen, waardoor je partner meer kans heeft om grip op zichzelf te houden. Natuurlijk is dit iets wat je het beste samen kunt bespreken.
  4. Net als je partner die dit indirecte gedrag vertoont, moet ook jij je niet schuldig voelen voor dit gedrag. Vaak sluipen dit soort dingen er in. Nu je er wat bewuster van bent, kun je proberen om dit samen aan te pakken. Hierbij helpt het niet om je schuldig te voelen.
  5. Wanneer je toch geen grip krijgt op de situatie en het indirect negatieve gedrag gaat voort, geef dan scherp je grenzen aan. Vertel wat je wel en wat je niet accepteert. Hiermee zorg je er voor, dat in ieder geval jij, zo positief mogelijk in je leven komt te staan. Daarnaast krijgt de ander, door het aangeven van grenzen, ook zicht op wie jij bent en wat jij nodig hebt. Een duidelijke grens is beter dan een vage, omdat de ander het dan soms niet eens door heeft dat hij of zij over je grenzen heen gaat.

In mijn boek "Is er nog gevoel? - Relatietherapie voor aan de keukentafel" ga ik ook in op indirect negatief gedrag binnen partnerrelaties. Het boek bevat inzichten, handvatten, oefeningen en oplossingen voor diverse relatieproblemen. Zeker wanneer je het gevoel hebt vast te zitten en niet verder te komen is het boek echt een aanrader.