Grenzen verleggen

Iedereen heeft zijn grenzen. Soms ga je over je eigen grenzen heen.

Dat kan grensverleggend zijn. Je denkt wellicht “wauw, dat ik dit kan!”. De grens schuift een stukje op en lichaam en geest passen zich aan. Dit kan een mooie ervaring zijn en persoonlijke groei veroorzaken.

Maar over je grenzen gaan kan ook roofbouw worden als je dit te lang doet. Je vergt teveel van jezelf en langzaam eet je je reserves op.

Wanneer is het verleggen van je grenzen nog wenselijk? Je lichaam is een goede indicator als het hierom gaat. Want als je je reserves op eet, word je moe, gaat de souplesse uit je lichaam, en kun je allerlei soorten klachten krijgen. Het is dus goed om te luisteren naar je lichaam.

Helaas staat de mens vaak onder druk. Dat kan ook druk zijn die je zelf uitoefent. Je hebt een bepaald beeld van hoe je zou moeten zijn en daar wil je aan voldoen. Wanneer je echter je eigen grenzen niet bewaakt en de signalen van je lichaam negeert, kun je het contact met je lichaam verliezen. Dan (be)leef je niet meer, maar wordt je geleefd. Je kunt je afvragen wie of wat er op dat moment aan het roer in je hoofd staat.

Wanneer de druk weg valt, komt dat contact met je lichaam niet per definitie terug. Je hebt iets uitgezet en dit zal je weer moeten activeren.