In hoeverre drukt je verleden een stempel op het heden? Ik zie namelijk regelmatig mensen om me heen die overtuigd zijn dat ze bepaalde eigenschappen hebben die ze niet meer kunnen veranderen, terwijl die eigenschappen niet altijd goed voor hen werken. Voorbeelden: “Ik ben nu eenmaal hard”, “Ik ben nu eenmaal gevoelig”, “Ik ga nu eenmaal door”. Een dergelijke overtuiging heb ik zelf ook heb gehad en zit vaak in in het feit dat desbetreffende eigenschap ook gezien wordt als kwaliteit. Dat is natuurlijk dubbel. Hoe dat komt probeer ik te overdenken.

Wat ik me realiseer is, dat in het verleden van een mens vaak eigenschappen worden aangeleerd doordat ze in niet zo wenselijke situaties bevinden. Deze worden vervolgens uitgebouwd tot kwaliteiten. Je moest wel om te overleven, zal ik maar zeggen.

Zo is de persoon die geen aandacht kreeg misschien wel te zelfstandig geworden en is de persoon die heel erg beschermd is opgevoed misschien wel te zorgzaam. Dat hoeft natuurlijk niet, maar kan zeker wel zo zijn. Kwaliteiten kunnen valkuilen worden wanneer je er in doorschiet en je er daardoor last van krijgt. Je kwaliteit wordt dan juist je zwakte.

De moeilijkheid in zulk soort situaties is vaak het ego. Zo vond ik zelf bijvoorbeeld mijn zorgzaamheid iets geweldigs, terwijl het mij juist flink de das om had gedaan. Om dit aan mezelf toe te geven was iets erg moeilijks en daar heb ik ook diep voor moeten gaan.

Moet je een kwaliteit opgeven wanneer deze niet goed voor je is? Dat kan natuurlijk niet denk ik. Je bent nu eenmaal zo gevormd. Wat je wel kunt doen is er rekening mee houden. Hiervoor moet je inzicht hebben in hoe je als mens functioneert. Hier schuilt ook een gevaar. Wanneer je ziet hoe het komt dat je op een bepaalde manier functioneert, kun je dit ook als excuus gebruiken. En misschien is juist dit inzicht wel het allerbelangrijkste voor jezelf!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *