Tijdens de vakantie had ik weer heerlijk veel tijd om te lezen. Dit keer zat er ook weer een boek van Marianne Fredriksson in de rugzak, “Elisabeths dochter”

In het boek zit voor mij een beetje de rode draad die ligt in een gedicht van T.S. Eliot, dat moeder Elisabeth in dit boek aan haar dochter Katarina stuurt.

Where is the Life we have lost in Living?
Where is the Wisdom we have lost in Knowledge?
Where is the Knowledge we have lost in Information?

Waar is de wijsheid die we kwijt zijn geraakt in kennis?

Moeder Elisabeth bezit veel kennis over mensen, maar toch is de band met haar dochter niet zo goed. In het verhaal leren ze elkaar steeds beter kennen en langzamerhand beginnen ze elkaar te vertrouwen en ontstaat er begrip.

Misschien ken je het gevoel wel, dat je iets compleet begrijpt, maar dat je het toch niet voelt. Daar deed mij dit verhaal het meest aan denken.

Daarnaast lag er ook een boek van Lulu Wang op me te wachten, “Heldere Maan”. Daar ben ik nu nog in bezig. De monniken in dit verhaal hebben hun heilige geschriften en spreken zo min mogelijk. Zo lijkt er ruimte voor wijsheid te ontstaan.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *