Sport meditatie

Voor de vakantie was ik bezig met me te oriënteren op meditatie. Ik heb het regelmatig erg druk, zeker in de week wanneer ik de kinderen thuis heb, en dan loopt mijn hoofd wel eens over. Soms voel ik me dan haastig en een beetje geleefd. Een moment om dan tot mezelf te komen zou dan goed zijn. Maar meestal komt zo’n moment er niet en komt het er op neer, dat ik aan het einde van zo’n lange dag, moe ben, nog heel even wat TV kijk en in slaap val.

Afijn, ik ben terug gekomen van vakantie en had besloten om hier een verandering in te maken. Vandaag heb ik weer gesport en mijn lichaam voelt weer heerlijk. Er lijkt meer ruimte te zijn in mijn hoofd. Tijdens het hardlopen, en zeker in het laatste stuk toen ik wat moeier werd, raakte ik in een bepaalde cadans. Mijn ademhaling werd stabiel en door het ritme en de inspanning raakte mijn hoofd leeg.

Nadien moest ik denken aan de film Forrest Gumb. Forrest krijgt nogal wat te verwerken in zijn leven. Op een dag trekt hij zijn loopschoenen aan en loopt van de ene kant van de VS naar de andere kant en weer terug. Hij lijkt in een trance. Plots, na duizenden kilometers, stopt hij met lopen. Wat er ook gaande is geweest in zijn hoofd, het is nu kennelijk klaar.

Wanneer ik sport raak ik soms in een ritme, waarbij de ademhaling regelmatig wordt en ik inspanning verg van de rest van mijn lichaam. Dan lijkt er ruimte te komen in mijn hoofd. Naderhand ben ik ook erg bewust van mijn lichaam. Wellicht zou je sport, in die vorm, ook een vorm van meditatie kunnen noemen.