Signalen oppikken

Vanmorgen reed ik op mijn fiets door de donkerte naar mijn werk. Knipper de knipper voorop en knipper de knipper achterop. Mijn gehele fiets zat onder de rijp en het voorwiel maakte een vreemd slippend geluid. Het zal de rijp wel zijn dacht ik. Mijn rit ging moeizaam. Ik veronderstelde dat ik vandaag gewoon wat minder in mijn energie zat. Totdat ik weer bij de voor mij befaamde metaforische spoorwegovergang kwam. De alarmbellen gingen en de rode lampen forceerde mij te stoppen. Ik stond stil en keek naar mijn voorwiel. Toen pas zag ik dat de remblokjes het wiel behoorlijk blokkeerde. Ik maakte ze los en het wiel kwam vrij. Het vervolg van de rit was een verademing. Ik reed nu wel met halve remkracht, maar dat kon mij niet deren. Ik was ongeremd energievol.

Ik vond het achteraf wel weer mooi. Soms wordt je geremd, zijn er alle signalen, maar pik je het niet op. Soms moet je gewoon even stilstaan en om je heen kijken om het te zien. En soms moet je gewoonweg niet op safe spelen.