Aandacht voor elkaar

Stel je voor, dat je in een winkel staat en de verkoopster helpt tegelijkertijd met jou ook een andere klant bij het passen van kledingstukken. Op zich vind je dat wellicht al wat onpersoonlijker en zelfs niet wenselijk.  Maar goed, zeker wanneer het jouw favoriete winkel is, geef je ze wat credit en blijft je toch staan. Er zullen dan momenten zijn waarop je wat langer moet wachten en waarop je zelfs soms dingen moet herhalen omdat de verkoopster er even niet bij was. De klantenbeleving van deze winkel gaat omlaag. Hetzelfde geldt natuurlijk voor een verkoopster die tijdens jouw bezoek aan de winkel, tv aan het kijken is. Ook dan voel je niet de aandacht voor elkaar die je wilt krijgen.

 

Wanneer je samen met je partner aan het praten of eten bent en één van beide checkt steeds zijn of haar telefoon of erger nog, gaat zelfs bellen, dan voelt dit erg onpersoonlijk aan. Ook tv kijken tijdens een gesprek zorgt hier voor. Zeker wanneer dit aan de orde van de dag is, gaat de relatiebeleving omlaag. Steeds weer het argument geven dat dit echt nodig is voor het werk of voor die vriend(in), degradeert de relatie naar een lager niveau. Je zegt dan eigenlijk namelijk tegen elkaar “sorry hoor, maar deze andere klant gaat voor”.  Een ander argument die ik ook nog wel eens hoor, zeker als het gaat om het werk, is “Ja maar, ik doe het toch voor ons?!”.  Ook al zal dit misschien voor desbetreffende partner zo zijn, voor de ander gaat de relatiebeleving en hiermee het “ons-gevoel” achteruit.  Beter is het dus om gewoonweg eens bij je partner te checken wat hij of zij nodig heeft  (“Wat zou jij dan willen?”, “De telefoon uit wanneer we aan het eten zijn!”) en dat te geven.

 

Wanneer er wat meer tijd is zie je partners ook wel eens angstvallig naar hun telefoon grijpen of er weer een tv-serie ingooien. Nu is het helemaal niet erg wanneer je beiden voelt dat je het samen fijn hebt en ook genoeg momenten hebt waarop je samen dingen deelt. Heb je dit gevoel allebei juist niet of zou het samenzijn echt wel wat beter kunnen, dan kan dit gebruik  van de telefoon en tv echt een uitvlucht zijn. Het is dan alsof je in een winkel staat waar je het moeilijk vindt om iets te kiezen of waar je gewoonweg iets niet kunt vinden. De verkoopster ziet je staan, maar laat je maar een beetje dobberen. Na verloop van tijd verlaat je dan de winkel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *